ą                    

Ks. bp A. P. Szelążek, biskup łucki, Pismo okólne nr 1661/951 do duchowieństwa diecezji łuckiej
/w sprawie I Komunii świętej/,
Łuck, 4 maja 1926, druk ulotny, mps, ss. 4.

 

 OKÓLNIK

KURIA DIECEZJALNA ŁUCKA
Sekcja do spraw Wiary i Moralności,
L: 1661/951.

                                                                   Do Wielebnego Duchowieństwa Diecezji Łuckiej

 Nie trzeba chyba przypominać Duchowieństwu diecezji łuckiej, jak bardzo pomaga do urobienia silnego, szlachetnego charakteru dobra spowiedź i uroczysta pierwsza Komunia Św. Jeśli dziecko nauczy się odprawiać te najważniejsze akty życia chrześcijańskiego z wiarą i zrozumieniem całej ich doniosłości, to, choćby je później burza życia oderwała od Chrystusa, ono do Niego wróci. Pamięć pierwszej Komunii Św. pójdzie za nim, ścigać będzie obrazem najczystszego szczęścia tak długo, aż wróci do Boga, bo z Nim było mu kiedyś dobrze, może nawet bardzo dobrze.

 

Trzeba, aby dzień pierwszej komunii Św. był rokrocznie największym świętem w naszych parafiach. Pierwsza Komunia Św. ma przypaść w Oktawie Bożego Ciała, najlepiej w niedzielę. Gdyby dla wyjątkowych miejscowych stosunków w dniu tym odbyć się nie mogła, i gdyby np. dla wielkiej ilości dzieci trzeba je dzielić na dwa oddziały, to należy wybrać święto Najsłodszego Serca Pana Jezusa. Komunia Świta ma się odbyć o wczesnej godzinie tym celu, gdzie jeden ksiądz, udziela się pozwolenia binować w te dnie. Uroczystość tę i godzinę pierwszej Komunii Św., trzeba z ambony zapowiedzieć ludziom w niedzielę, poprzedzająca dzień I-ej Komunii  Św., przy tym odmówić razem z ludem jedno "Zdrowaś Maryja" na intencję pomyślnego spełnienia tej wielkiej sprawy, zachęcić parafian do gorącej modlitwy prywatnej na tę intencję i zaprosić ich, żeby jak najliczniej na ten dzień do kościoła przybyli.

Kościół należy, w tym dniu pierwszej Komunii Św. ubrać jak najświetniej. W sam dzień uroczystości, o ile to okaże się możliwe ze względu na miejscowe warunki, zachować należy następujący porządek: dzieci zgromadzą się w budynku szkolnym, plebańskim, lub innym w pobliżu [s. 2] kościoła; po czym proboszcz czy katecheta, ubrany w kapę, zaintonowawszy przed wielkim ołtarzem pleśń "Boże w dobroci" albo "Serdeczna Matko" wyjdzie w procesji do dziatwy, pokropi ją święconą wodą, wprowadzi parami do kościoła i ustawi przed wielkim ołtarzem osobno chłopców i osobno dziewczęta. Potem proboszcz czy katecheta wyjdzie z cichą Mszą św.. Przed rozpoczęciem Mszy św. przemówi do dzieci krótko, a serdecznie i jasno; po przemówieniu odmówi powoli, zachęciwszy dzieci powtarzać z wielką pobożnością, obietnice przy Chrzcie św. uczynione (patrz załącznik). Potem zaczyna się Msza św. , podczas której dzieci śpiewają (z całym ludem) pieśni o Najświętszym Sakramencie. Jeżeli w parafii jest dwóch lub więcej kapłanów, to jeden z nich po podniesieniu odmówi z dziećmi akty wiary, nadziei, miłości, pragnienia. Jeśli kapłan jest tylko jeden, to, dzieci śpiewają aż do Komunii św. Po Mszy św. celebrans mówi z dziećmi modlitwy dziękczynne i odpustowych 5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, 5 Chwała Ojcu i l Wierzę w Boga. Po odmówieniu tych pacierzy, należy jeszcze oddać dzieci pod opiek N. M. P. Potem następuje błogosławieństwo Najśw. Sakramentem w monstrancji. Po skończonym nabożeństwie kapłan rozda dzieciom pamiątki pierwszej Komunii św.. Najpożyteczniejszym podarunkiem jest koronka albo różaniec. Bogatsi rodzice mogą je sami kupić dla dzieci; uboższym - kapłani dadzą je w podarunku. Koronki należy po Mszy św. poświęcić – po czym kapłan włoży je - zwłaszcza w parafiach wiejskich - sam na szyje dzieci. Sposobu jej odmawiania dziatwa powinna się nauczyć w godzinach szkolnych albo w czasie przygotowania do pierwszej Komunii. Dobrze jest również rozdać dziatwie książeczki i stosowne obrazki. Potem, o ile to możliwe, proboszcz czy katecheta zaprosi na śniadanie na plebanię dzieci, a także choć kilku ich opiekunów i przyjaciół, aby przyszli im usługiwać przy śniadaniu. Nie żałujmy tych wydatków dla dzieci.

Jeśliby który z księży był tak biednym, żeby go nie było stać na ugoszczenie, to niech tylko rzuci słowem zachęty do matek, a one z pewnością naniosą potrzebnego mleka i chleba. Gdyby co z tej uczty dziecięcej pozostało, będzie bardzo chwalebnym, rozdać to ubogim. Co do dzieci, uczęszczających do szkół, a nie mających swoich XX. Katechetów, XX Proboszczowie porozumieją się z kierownikami szkół i przy ich pomocy przeprowadzą cały ten program możliwie najściślej. Oczywiście uroczystość tę poprzedzić winno dłuższe a sumienne przygotowanie dziatwy do tak ważnego aktu. [s. 3] Wskazany wyżej porządek udzielania Pierwszej Komunii Świętej ma być stale stosowany i w przyszłości. Wymagać on będzie cokolwiek więcej pracy, wszakże ten porządek niezawodnie przymnoży wielkiej rzetelnej radości, byle w to przygotowanie włożyć co roku cała duszę.

Przez tę pełną miłości pracę nad dziećmi sięgnie się do serca rodziców, pozyska się ich dla Boga, zwiąże z ich pasterzem, a wszystkich zespoli w chrześcijańskim prawdziwym "Świętych Obcowaniu".

+ A. SZELĄŻEK
Biskup Łucki

(-) Ks. K. Woźnicki
Kanclerz Kurii Diecezjalnej. [s. 4]

 

Załącznik:

O Boże mój, Ojcze, Synu i Duchu Święty! Z całego serca dziękuję Ci za wszystkie dobrodziejstwa Twoje, a osobliwie za Sakrament Chrztu Świętego, przez który oczyściłeś mnie z grzechu pierworodnego, dałeś mi łaskę poświęcającą i uczyniłeś mię dzieckiem Swoim. Ponieważ wtenczas jeszcze mówić nie mogłem, rodzice chrzestni za mnie Ci przyrzekali, że będę zawsze dobrym chrześcijaninem katolikiem. Teraz, kiedy już mam używanie rozumu, chcę w dniu tym uroczystym powtórzyć i ponowić własnymi ustami obietnice Chrztu św. i dlatego całym sercem wołam:

 

"Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. Wierzę w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego Pana naszego, narodzonego i umęczonego. Wierzę w Ducha Świętego; Święty Kościół powszechny, Świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Wyrzekam się na nowo i na zawsze szatana, wyrzekam się pychy jego i wszystkich spraw jego. Obiecuję, wielki Boże, zachować wszystkie przykazania Twoje i przykazania Kościoła Twojego Świętego. Obiecuję miłować Cię nade wszystko, a bliźniego jak siebie samego. Tobie, o mój Boże, w Trójcy Świętej jedyny, chcę służyć teraz i na wieki.
Tak mi Boże dopomóż! Amen.

(Modlitwę tę należy już przy przygotowaniu do Komunii św. dzieciom wyłożyć, aby z jej treścią dobrze były obznajomione).